آپلود عکس | آپلود | سایت آپلود عکس | اپلود عکسعکس" />
نوشته شده توسط : سید امیر

دنیای قبر و سرانجام و سرنوشت حیات انسانی همیشه مورد توجه آحاد بشریت در طول حیاتش بوده است که از آن جمله می‌توان به اهمیت سرنوشت وی پس از مرگ زمینی اشاره کرد که همواره انسان‌ها با مراجعه به منابع مختلف در پی آگاهی از آن بوده‌اند.


منظور از قبر، برزخی است که برای انسان بعد از مردن آغاز می‌شود و تا قیامت ادامه دارد. "حماد" یکی از یاران امام صادق(علیه السلام) می‌گوید "از امام صادق(علیه السلام) پرسیدم برزخ انسان چیست؟

ایشان فرمودند:

«اَلْقَبْرُ مُنْذُ حِینِ مَوْتِهِ إِلَی یَوْمِ الْقِیَام»

"برزخ همان قبر از زمان مرگ تا قیامت است."

روح انسان پس از مرگ و بریدن از بدن مادی، خود را با بدن برزخی و یا «قالب مثالی» می‏‌یابد و می‏‌بیند. در واقع، روح آدمی با رفتن از حیات دنیوی به حیات برزخی، بدن مادی خود را رها کرده و با بدن مثالی خود متحد می‏‌گردد؛ بدنی که متناسب با نظام برزخی بوده، اتحادش با روح، قوی‏‌تر از اتحاد آن با بدن مادی در زندگی دنیوی است.

از امام باقر (علیه السلام) نقل شده است که فرموده‌اند:

"إِذَا فَارَقَتْ أَرْوَاحُ الْمُۆْمِنِینَ أَجْسَادَهُمْ أَسْکَنَهَا اللَّهُ تَعَالَی فِی مِثْلِ أَجْسَادِهِمُ الَّتِی فَارَقُوهَا فَیُنَعِّمُهُمْ فِی جَنَّة"

"ارواح مومنین وقتی از دنیا می‌روند در جسدهایی مثل جسدهای دنیوی هستند و متنعم به نعمت‌های بهشت(برزخی) می‌شوند."

و با جدا شدن روح از کالبد بدن مادی بلافاصله وارد برزخ می‌گردد و با بدن مثالی ادامه حیات خواهد داد و اینگونه نیست که اگر کسی قبر خاکی نداشته باشد، مثل این که طعمه حیوانات درنده شده و یا در دریا غرق شده باشد، قبری نداشته و اگر انسان بدی است که مستحق عذاب و فشار قبر است عذاب از او منتفی شود.

حقایق برزخ مانند بسیاری از حقایق هستی خصوصا حقایق ماورایی نامعلوم است منتهی با مراجعه به قرآن و روایات می‌توان برخی از این حقایق را به دست آورد. آیات و روایات بسیاری درباره برزخ و تبیین آن وجود دارد که به برخی از آنها اشاره می‌کنیم.

اگر نگاه عمیقی به عذاب‌های برزخی و فشار قبر داشته باشیم، باطن این عذاب‌ها برای بسیاری از مومنین نعمت است، چرا که باعث تصفیه و پاک شدن آنها و به تعبیر برخی روایات کفاره گناهان آنان گردیده و موجبات ورود آنها به بهشت را فراهم می‌کند

قرآن کریم درباره برزخ می‌فرماید:

«و من ورائهم برزخ الی یوم یبعثون؛

"و پشت سر آنان برزخی است تا روز قیامت که برانگیخته می‏‌شوند"

و همچنین درباره آل فرعون می‏‌فرماید:

«النَّارُ یُعْرَضُونَ عَلَیْها غُدُوًّا وَ عَشِیًّا»

"(اینک هر) صبح و شام بر آتش عرضه می‏‌شوند و روزی که رستاخیز برپا شود (فریاد می‏‌رسد که:) «فرعونیان را در سخت‏‌ترین‏(انواع‏) عذاب درآورید."

در حدیث نورانی دیگری آمده است:

«هنگامی که یکی از شما از دنیا برود، جایگاه او (درقیامت) صبح و شام به او عرضه می‏‌شود. اگر از اهل بهشت باشد، جایگاهش در بهشت و اگر از اهل دوزخ باشد، جایگاهش در دوزخ است. به او گفته می‏‌شود:

"این جایگاه تو است. هنگامی که خداوند تو را در قیامت مبعوث می‏‌کند.

در حدیث دیگری آمده است:

"وَ الْقَبْرُ رَوْضَةٌ مِنْ رِیَاضِ الْجَنَّةِ أَوْ حُفْرَةٌ مِنْ حُفَرِ النَّار"

"قبر باغی از باغ‏‌های بهشت یا حفره‏‌ای از حفره‏‌های دوزخ است."

یکی از ویژگی‏‌های عالم برزخ، سوال و جواب در قبر است. از امام زین العابدین(علیه السلام) نقل شده است:

"پیامبر(صلی الله علیه واله) در هر جمعه در مسجد به مردم نصیحت می‏‌کرد و می‏‌فرمود:

«. . . و دو فرشته به نام نکیر و منکر برای سوال بر تو وارد می‌شوند بدان اولین چیزی که از تو می‏‌پرسند از خدایی است که می‏‌پرستی و از پیامبری است که به سوی تو فرستاده شده و از دینی که به آن معتقدی. . . »

روح انسان پس از مرگ و بریدن از بدن مادی، خود را با بدن برزخی و یا «قالب مثالی» می‏‌یابد و می‏‌بیند. در واقع، روح آدمی با رفتن از حیات دنیوی به حیات برزخی، بدن مادی خود را رها کرده و با بدن مثالی خود متحد می‏‌گردد؛ بدنی که متناسب با نظام برزخی بوده، اتحادش با روح، قوی‏‌تر از اتحاد آن با بدن مادی در زندگی دنیوی است

فشار قبر و برخی عوامل آن

نعمت و عذاب، متوجه به روح ما در قالب بدن برزخی است، نه به بدن مادی و خاکی ما که در عالم مادی در زیر خاک مدفون است. بدن مادی، پس از مرگ نه حرکتی دارد و نه احوالی؛ اما روح با قالب مثالی در همان حال، در عالم برزخ یا در عذاب وحشتناکی به سر می‏‌برد و فریادش بلند است و یا در نعمت و شادی به سر می‏‌برد. البته برخی انسان‌ها هم در حالت خواب برزخی خواهند بود.

در روایات، عواملی برای عذاب قبر ذکر کرده‌اند که به برخی از آنها اشاره می‌کنیم:

1- گذشتن از کنار مظلوم و یاری نکردن او

2 - سخن چینی

3 - نافرمانی و کناره‌گیری از خانواده و دوری از همسر خود و پاسخ مثبت ندادن به خواسته‌های طبیعی او

4 - بد اخلاقی با خانواده.

در پایان ذکر این نکته ضروری است که اگر نگاه عمیقی به عذاب‌های برزخی و فشار قبر داشته باشیم، باطن این عذاب‌ها برای بسیاری از مومنین نعمت است، چرا که باعث تصفیه و پاک شدن آنها و به تعبیر برخی روایات کفاره گناهان آنان گردیده و موجبات ورود آنها به بهشت را فراهم می‌کند.

امام صادق(علیه السلام) از پیامبر اکرم(صلی الله علیه واله) نقل می‌کنند:

«ضَغْطَةُ الْقَبْرِ لِلْمُۆْمِنِ کَفَّارَةٌ لِمَا کَانَ مِنْهُ مِنْ تَضْیِیعِ النِّعَمِ.»

"فشار قبر برای مومن کفاره تضییع نعمت‏‌هایی است که در دنیا مرتکب شده است.




:: مرتبط با: قیامت ,
:: برچسب‌ها: قبر و عذاب قبر چیست , بد اخلاقی با خانواده. نافرمانی و کناره‌گیری از خانواده و دوری از همسر خود و پاسخ مثبت ندادن به خواسته‌های طبیعی او , گذشتن از کنار مظلوم و یاری نکردن اوشار قبر و برخی عوامل آن , امام علی , سخن چینی , امام زمان , ام ابیها ,
تاریخ انتشار : جمعه 29 دی 1391 | نظرات ()
نوشته شده توسط : سید امیر

ماه محرم و صفر را پشت سر گذاشتیم با اندوه و اشک و ناله ،اشک ریختیم و دل تازه کردیم و با یاد عظمت آقا عبدالله الحسین بزرگ شدیم، از خزان عفلت به برکت اشک های محرم و صفر به بهار رسیدیم و اکنون وقت آن است که در این بهار به یمن رویش دوباریمان سجده شکر به جای آوریم و این بهار را قدر بدانیم و بندگی کنیم.

ماه "ربیع الاول" همانگونه كه از اسم آن پیداست بهار ماه ها مى باشد؛ به جهت اینكه آثار رحمت خداوند در آن هویداست . در این ماه ذخایر بركات خداوند و نورهاى زیبایى او بر زمین فرود آمده است . زیرا میلاد رسول خدا (صلى الله علیه و آله و سلم ) در این ماه است و مى توان ادعا كرد از اول آفرینش ‍ زمین رحمتى مانند آن به خود ندیده است . چرا كه او داناترین مخلوقات خداوند و برترین آنها و سرورشان و نزدیكترین آنها به خداوند و فرمانبردارترین آنها از او و محبوبترینشان نزد او مى باشد، این روز نیز برتر از سایر روزهاست . و گویا روزى است كه كاملترین هدیه ها، بزرگترین بخشش ها، شاملترین رحمتها، برترین بركتها، زیباترین نورها و مخفى ترین اسرار در آن پى ریزى شده است .

پس بر انسان مسلمان كه برترى رسول خدا (صلى الله علیه و آله و سلم ) را قبول داشته و مراقب رفتار با مولایش مى باشد واجب است در این ماه به شکرانه ارزانی شدن آن نعمت بزرگ به عبادتی از سر شور و اشتیاق بپردازد،گرچه عبادات شبانه روزی عالمیان هرگز در خور چنین نعمتی نخواهد بود اما "آنچه سعی است ما در طلبش بنماییم".

 

مهمترین اعمال این ماه

شب اوّل:

این شب به نام «لیلة المبیت» مزیّن است، در این شب یک حادثه مهمّ تاریخى واقع شد و آن این که در سال سیزدهم بعثت، رسول خدا(صلى الله علیه وآله) از مکّه به قصد هجرت به سوى مدینه، از شهر خارج شد و در «غار ثور» پنهان گردید و امیر مۆمنان على(علیه السلام) براى اغفال دشمنان، فداکارانه در بستر رسول خدا(صلى الله علیه وآله) خوابید

آیه شریفه «وَ مِنَ النّاسِ مَنْ یَشْرِى نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللّهِ وَ اللّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبادِ ؛ بعضى از مردمِ (با ایمان و فداکار) جان خود را در برابر خشنودى خدا مى فروشند و خداوند نسبت به بندگان مهربان است»(1) در حقّ آن حضرت نازل شد.(2)

سال هجرت رسول خدا(صلى الله علیه وآله) مبدأ تاریخ مسلمانان است و تحوّلى عظیم در جهان اسلام روى داد.

1- روزه گرفتن به شكرانه سلامتی پیامبر اعظم و امیرمۆمنان از گزند كفار و مشركان در اول ربیع‏الاول.

2- خواندن زیارت پیامبر (صلی الله علیه و آله) و علی (علیه السلام) در این روز.

روزه، كه براى آن فضیلت بسیار نقل شده است، از جمله در روایاتى از ائمّه معصومین(علیهم السلام)آمده است: كسى كه روز هفده ربیع را روزه بدارد، خداوند براى او ثواب روزه یكسال را مقرّر مى فرماید

روز هشتم:

در روز هشتم ربیع الأوّل، سال 206، شهادت امام حسن عسکرى(علیه السلام) طبق روایتى واقع شده است و از همان روز، امامت حضرت صاحب الزّمان، حجّة بن الحسن ـ عجّل الله تعالى فرجه الشریف ـ آغاز گردید.(3)

در این روز شایسته است زیارت امام حسن عسکری علیه السلام خوانده شود.

و البته ببسیاری معتقدند روز نهم ربیع ،آغاز امامت آقا امام زمان (عج) می باشد بین روز هشتم و نهم ربیع بین محدثان اختلاف است. ما قول مشهور را آورده ایم ، و اینگونه نیست که فردای روز شهادت امام یازدهم آغاز امامت امام دوازدهم باسد بلکه توأم با شهادت یک امام آغاز امامت امام بعدی است چرا که  امامت ایشان از قبل مشخص بوده است.

 

روز دهم :

روز ازدواج رسول خدا(صلى الله علیه وآله) با حضرت خدیجه کبرى(علیها السلام) است در حالى که رسول خدا(صلى الله علیه وآله) 25 ساله بود و حضرت خدیجه(علیها السلام)40 ساله. به همین مناسبت روزه این روز به عنوان شکرگزارى مستحب شمرده شده است.(4)

روز دوازدهم:

این روز مطابق نظر مرحوم شیخ کلینى و مسعودى و همچنین مشهور میان اهل سنّت، روز ولادت با سعادت نبىّ مکرّم اسلام(صلى الله علیه وآله)است.(5)

همچنین در این روز، رسول خدا(صلى الله علیه وآله) بعد از 12 روز که مسیر راه میان مکّه و مدینه را پیمود وارد مدینه گردید.(6) و نیز روز انقراض دولت بنى مروان در سال 132 است.(7)

اعمال مستحب در این روز به شكرانه انقراض دولت اموی دو مورد است:

1- روزه گرفتن.

2- دو ركعت نماز مستحبی كه در ركعت اول بعد از حمد، سه بار سوره كافرون و در ركعت دوم بعد از حمد سه بار سوره توحید خوانده می‏شود.


روز چهاردهم:

در سال 64 در چنین روزى، یزید بن معاویه به هلاکت رسید.(8)

وى پس از سه سال و نُه ماه خلافت که همراه با جنایات عظیمى بود - که مهمترین آن واقعه کربلا و شهادت ابى عبداللّه الحسین(علیه السلام) و یارانش مى باشد - در سنّ سى و هفت سالگى در منطقه «حوران» زندگى ننگینش به پایان رسید جنازه اش را در دمشق دفن کردند ولى اکنون اثرى از او نیست.(9)

شب هفدهم:

طبق روایات مشهور شیعه، شب ولادت حضرت خاتم الانبیا، رسول معظّم اسلام(صلى الله علیه وآله) است شب بسیار مبارکى است.(10)

1) غسل به نیّت روز هفدهم ربیع الاوّل.(فلاح السائل، صفحه 61 )

2) روزه: كه براى آن فضیلت بسیار نقل شده است، از جمله در روایاتى از ائمّه معصومین(علیهم السلام)آمده است: كسى كه روز هفده ربیع را روزه بدارد، خداوند براى او ثواب روزه یكسال را مقرّر مى فرماید.(اقبال، صفحه 603 )

3) دادن صدقه، احسان نمودن و خوشحال كردن مۆمنان و به زیارت مشاهد مشرّفه رفتن.(همان مدرک )

4) زیارت رسول خدا(صلى الله علیه وآله) از دور و نزدیک در روایتى از آن حضرت آمده است: هر كس بعد از وفات من، قبرم را زیارت كند مانند كسى است كه به هنگام حیاتم به سوى من هجرت كرده باشد، اگر نمى توانید مرا از نزدیك زیارت كنید، از همان راه دور به سوى من سلام بفرستید (كه به من مى رسد).(همان ص 604)

5) زیارت امیر مۆمنان، على(علیه السلام) نیز در این روز مستحب است با همان زیارتى كه امام صادق(علیه السلام) در چنین روزى كنار ضریح شریف آن حضرت(علیه السلام) وى را زیارت كرد.(همان مدرک، صفحه 608 ) (این زیارت در بخش زیارات، مفاتیح آمده است).

6) تكریم، تعظیم و بزرگداشت این روز بسیار بجاست، مرحوم «سیّد بن طاووس»، در اقبال، در تكریم و تعظیم این روز به خاطر ولادت شخص اوّل عالم امكان و سرور همه ممكنات حضرت نبىّ اكرم(صلى الله علیه وآله) سفارش بسیار كرده است.

بر انسان مسلمان كه برترى رسول خدا (صلى الله علیه و آله و سلم ) را قبول داشته و مراقب رفتار با مولایش مى باشد واجب است در این ماه به شکرانه ارازنی شدن آن نعمت بزرگ به عبادتی از سر شور و اشتیاق بپردازد،گرچه عبادات شبانه روزی عالمیان هرگز در خور چنین نعمتی نخواهد بود اما "آنچه سعی است ما در طلبش بنماییم"

بنابراین، سزاوار است مسلمین با برپایى جشن ها و تشكیل جلسات، هرچه بیشتر با شخصیّت نبىّ مكرّم اسلام(صلى الله علیه وآله)، سیره و تاریخ زندگى او آشنا شوند و از آن، براى ساختن جامعه اى اسلامى و محمّدى بهره كامل گیرند. 

همچنین یکسال قبل از هجرت رسول خدا(صلى الله علیه وآله)، در چنین شبى معراج آن حضرت صورت گرفت.(11)

روز هفدهم:

همان گونه که گفتیم مشهور میان علماى امامیّه آن است که روز هفدهم ربیع الأوّل، روز ولادت با سعادت رسول خدا حضرت محمّد بن عبداللّه(صلى الله علیه وآله) است و معروف آن است که ولادتش در مکّه معظّمه، واقع شده است، و زمان ولادتش هنگام طلوع فجر، روز جمعه، سنه عام الفیل بوده است.(12) (عام الفیل سالى است که ابرهه با لشکرش که بر فیل سوار بودند به قصد تخریب کعبه آمد، ولى همگى نابود شدند).

همچنین در چنین روزى در سال 83 هجرى قمرى، ولادت امام صادق(علیه السلام) واقع شده است و از این جهت نیز بر اهمّیّت این روز افزوده شده است.(13)

ماه ربیع الأوّل گرچه آغاز آن آمیخته با خاطره غم انگیز و اندوهبار شهادت امام حسن عسکرى(علیه السلام)است، ولى از آن جا که میلاد مبارک حضرت ختمى مرتبت رسول گرامى اسلام(صلى الله علیه وآله) مطابق روایت معروف، در هفدهم این ماه و طبق روایت غیرمعروف، در دوازدهم آن واقع شده و میلاد حضرت صادق(علیه السلام) نیز در هفدهم این ماه است، ماه شادى و جشن و سرور است.

از آن جا که هجرت پیامبر اکرم(صلى الله علیه وآله) که سرچشمه دگرگونىِ عمیق در جهانِ اسلام و عزّت و شوکت مسلمین شد، و همچنین داستان «لیلة المبیت» در این ماه واقع گردیده، و آغاز امامت پربرکت حضرت بقیة اللّه (ارواحنا فداه) همزمان با شهادتِ پدر بزرگوارش نیز مى باشد  در مجموع از ماههاى بسیار پربرکت و پرخاطره است، که سزاوار است، همه علاقه مندان مکتب اهل بیت(علیهم السلام) آن را ارج نهند و گرامى بدارند. 




:: مرتبط با: حضرت محمد (ص) , امام زمان (عج) ,
:: برچسب‌ها: برکات و اعمال ماه ربیع الاول , مهمترین اعمال ماه ربیع الاول , حضرت محمد , امام زمان , برکات روز اول تا هفتم ماه ربیع الاول , ام ابیها , امام عصر ,
تاریخ انتشار : پنجشنبه 28 دی 1391 | نظرات ()
نوشته شده توسط : سید امیر
تاریخ انتشار : چهارشنبه 27 دی 1391 | نظرات ()
نوشته شده توسط : سید امیر
تاریخ انتشار : سه شنبه 26 دی 1391 | نظرات ()
نوشته شده توسط : سید امیر
تاریخ انتشار : یکشنبه 24 دی 1391 | نظرات ()
نوشته شده توسط : سید امیر
تاریخ انتشار : شنبه 23 دی 1391 | نظرات ()
نوشته شده توسط : سید امیر
تاریخ انتشار : جمعه 22 دی 1391 | نظرات ()
نوشته شده توسط : سید امیر


نام آن حضرت :
احمد ،محمد
نام پدر :عبدالله
نام مادر :آمنه
شهرت :خاتم پیامبران ،رسول خدا، امین
كنیه:ابوالقاسم
محل تولد: مكه
زمان تولد : به قول مشهور 17ربیع الاول سال 571میلادی
روز مبعث :27رجب
مدت نبوت: بیست وسه سال
مدت عمر: شصت وسه سال
تاریخ فوت :28ماه صفر یازدهم هجری
محل فوت:مدینه منوره
محل دفن: جنب مسجد پیامبر
دوران حیات : قبل از نبوت تا جهل سالگی زندگی عادی از چهل سادگی مبعوث به پیامبری

ادامه مطلب

:: مرتبط با: حضرت محمد (ص) , زندگی نامه ائمه ,
:: برچسب‌ها: زندگینامه ی حضرت محمد(ص) , پیامبر(ص) , حضرت محمد (ص) , زندگینامه پیامبر , زندگینامه ی ائمه , ائمه , نبرد با یهود , ازدواج حضرت محمد , ازدواج پیامبر , حجرت مسلمانان به حبشه , حبشه , حجرت مسلمانان , مسلمانان و پیامبر , امام زمان و پیامبرفامام زمان , ام ابیها ,
تاریخ انتشار : پنجشنبه 21 دی 1391 | نظرات ()
نوشته شده توسط : سید امیر


در قیامت از زمان و مکان خبری نیست...به عبارتی احکام اجسام با یکدیگر مغایر است..

حضرت امیر در مورد ویژگیهای قیامت در نهج البلاغه می فرمایند:

(همانا پس از نابودی جهان تنها خدای سبحان باقی می‏ماند، تنهای تنها که چیزی با او نیست، آنگونه که قبل از آفرینش جهان چیزی با او نبود، بی وقت و زمان، نه روزگاری و نه مکان، در آن هنگام مهلت‏ها به‏سرآید، سالها و ساعتها سپری شود و چیزی جز خدای یگانه قهار باقی نمی‏ماند)

-خلاصه اینکه جواهر جسمانی مادی ؛حرکت ،ذاتی انهاست ،به عبارتی حرکت را نمی توان از ان گرفت ؛و همه اجسام مادی ای که شما مشاهده می کنید ؛خود جوهر متحرک نیستند بلکه هر چه شما می بینید عوارض ان جوهر هستند؛مثلا یک میز که داری شکل خاص و رنگ و جرم و انچه محسوس است و شما انرا می بینید همه اعراض ان جوهر هستند ؛نه خود جوهر متحرک که همه این اعراض به ان قائم است ؛به عبارتی این جوهر متحرک با عقل درک می شود نه با حس ؛ولی عوارض ان همان نمودهایی هستند که ما به شکل کمیت و کیفیت و غیره از ان حقیقت اصلی می بینینم...


با توجه به اینکه اصل حرکت جوهری که مرحوم صدرا انرا مناطی برای پذیرش چونین نگرشی قرار داده اند ؛منطبق بر جواهر مادی است یا حداقل جواهری که حظی از ماده داشته باشند هر چند در فعل ؛نه غیر مادی مستقلا ؛نتیجتا ان وجودی قابل حرکت جوهری است که اصل سیالیت در ان مندک باشد و چونین وجودی مختص در مراتب استعدادی است این در حالی است که عالم اخرت دار استقرار و قرار و فعلیت است نتیجتا چونین امری خارج از نظام ان عالم است نتیجتا انجایی که بویی از ماده و متعلقات ان نباشد حرکت جوهری بی معنا می گردد؛پس ان صور دومی که در قران بدان اشاره شده است در اصل در حد فاصله متعارف نیست که همانند صور اول احکام انرا نیز داشته باشد چون صور اول در لحظه دار جهان مادی زده می شود ولی صور دوم در مرتبه ای دیگر زده می شود که فارغ از احکام مادی و افعال مادی می باشد نتیجتا بر اساس گفته معصومین از جمله نهج البلاغه و خود قران ان مرتبه فارغ از زمان و مکان می باشد تا شرایط تدریج نیز در ان صدق نماید نتیجتا اصل تدریج دیگر بی معنا میشود چون احکام هر مرتبه از وجود مختص همان مرتبه می باشد...

این در حالی است که خداوند می فرماید:

فانما هى زجره واحده ..
فاذا هم بالساهره ..


ارى این بازگشت تنها با یك صیحه عظیم واقع مى شود ...
كه ناگهان همه مردگان ، روى زمین قرار مى گیرند ...

نتیجتا ایه مورد نظر معنای ایه:

و ما امر الساعه الا كلمح البصر او هو اقرب ..

ظاهر می کند...

البته حدیث مورد نظر (در گفتگوی امام صادق با زندیق) و همچونین ایه بالا ناظر به الحاق ابدان به ارواح است ...

از طرفی اگر شما اصل مسئله را هم روی غایت فعل (استوای بدن!) ببرید باز با توجه به توضیح بالا اصل قضیه منتفی نمی شود البته توجه دارید که وقتی مکان و زمانی در کار نباشد دیگر فاصله ای بین افاضات جوهری و ان وجود سیال دنیوی (وجود سیال بدن در دنیا) باقی نمیماند چون انچه بین مقاطع وجود و یا به عبارتی انات وجودی بدن فاصله انداخته است همبن احکام مادی است ولی وقتی ان احکام از بین رفته باشند ابتدا وانتهای این سیال برای هم جمع می گردند و یا به عبارتی حضور می یابند و این برداشته شدن ویژگیهای مادی از قبیل زمان و مکان وغیره خود بهترین دلیل بر جمع شدن انی ذرات است چون این ذرات مندک در نظام واحکام ان می باشند نتیجتا دیگر نیازی به تدریج واین حرفها نیست..
اما در مورد رابطه بین جسم و روح باید این مطلب را در نظر داشت که رابطه انها در نفس خود رابطه همان انسانیت است به عبارتی نفخ روح در جسد ان است که جسد را به عینه انسان کند نه اینکه چیزی به چیزی اضافه گردد نتیجتا اصل این رابطه عینیت در انسانیت دارد ؛علهذا اتحاد بین ان دو اتحادی حقیقی است ..
از جهتی دیگر تشخص بدن به نفس متکی است نه به جرم ان از این روست که وجود و تشخص بدن به بقای نفس باقی است هر چند عوارض و لوازم واجزای ان دگرگون شود بنابراین انچه یک شخص را بعد از هشتاد سال تغییر در بدن باز هم او باقی نگه می دارد ؛وحدت نفس اوست .نتیجتا این تشخص بر اساس بقای روح پابرجاست .البته جناب صدرالمتالهین صور خیالی را مجرد می دانند چون این صور در عالم نفس واقعند و نتیجتا همراه با نفس از بدن رخت می بندند ؛بر اساس چونین نظره ای بعد از فراق نفس از بدن دیگر قوه حسی زایل شده و قوه خیال کامل می گردد نتیجتا قوه خیال صورت های حسی را در خود دارد که همین صور خیالی ارتباط بین نفس و جسد را منتج می کند ؛پس نفس در ذات خود گوش و چشم و چشایی و بویایی دارد که به وسیله ان محسوساتی که از این جهان غایبند ادراکی جزئی می کند نتیجتا نفس ذات خود را در حالی که از دنیا جدا شده است تصور می کند و خود را عین همان شخصی که در میان قبر نهفته است توهم می کند و لی خود را مدفون می یابد و رنجها و دردها را درک می کند..که این امر را بر اساس حدیث معروف (عجب الذنب) تشریح نمودهاند..البته بر اساس این دید قوه خیال نمی تواند به جای بدن اصلی جایگزین گردد که صدرا این امر را گوشزد نموده است...
در هر حال بر اساس همین تشخص نفس و بقای بدن به بقای او و همچونین ارجاع هر امری به اصل خود در ان روز که نفس و ابزار او که بدن باشد از این قاعده مثتثنی نیست می توان این ارتباط بین ابدان وارواح را رقم زد..
البته یک نظریه دیگر نیز وجود دارد وان اینکه چون بدن انسان با عقل عملی و یا اعمال تکامل پیدا می کند که این تکامل یعنی اینکه وجود این بدن در طول عمر شخص سیلان دارد نتیجتا اعمال شخص منطبق می شوند بر جهات وجودی او در این سیلان وجود ؛و تاثیر این عمل در ان مقطع بر نفس شخص ؛این یعنی همان حمل شعور به وسیله جسم و شهادت اعضا بر انسان در قیامت نتیجتا تکامل جسم همراه با تکامل روح و نفس می باشد و در ان موقف (قیامت) وقتی زمان و لوازم مادی کنار رود تمام این مقاطع منطبق بر وجود جسم مادی برای یکدیگر حضور پیدا نموده و چونین چیزی شهادت رابه دنبال می اورد چون شهات همان حضور عینی عمل است ..
پس این بدن با این شرایط غیر از نفس متاثر از ان کمالات با چیزی دیگری اتحاد پیدا نمی کند ..



:: برچسب‌ها: * * * معاد , جسمانی مثالی است یا جسمانی مادی ؟؟ * * * , قیامت امام زمان , امام عصر , امام منجی , معاد , معاد جسمانی , معاد مادی , معاد مثالی , قیلمت کبری , قیامت صغری , ام ابیها ,
تاریخ انتشار : چهارشنبه 20 دی 1391 | نظرات ()
نوشته شده توسط : سید امیر

عالم قیامت کجاست؟

سومین مرحله از مراحل معاد، قیامت کبری است که خود مراحل متعددی دارد. قیامت کبری در مقابل قیامت صغری (مرگ) نامگذاری شده است.

در این مرحله انسان به آخرین منزل از مراتب سیر تکاملی خود نائل می آید.در واقع این مسافر به مقصد نهایی خود می رسد.هدف آفرینش آسمان وزمین و جن وانس تحقق یافته و انسان به آرامش و ثبات لازم واصل می شود.او که عوالمی را پشت سر گذاشته و مراحل متعددی را طی کرده و در هر عالم ملکات وکمالاتی را کسب کرده است، اکنون به مرحله ای می رسد که حاصل و نتیجه مکتسبات خود را مشاهده کند و درجوار رب العزة حیات واقعی و زندگانی جاویدان خود را آغاز می کند.

البته معنای این سخن آن نیست که سیر تکاملی انسان در این مرحله متوقف می شود و او دست از استکمال خود برمی دارد؛ بلکه سیر تکاملی انسان همواره ادامه دارد.چنانکه این مرحله خود دارای مراحل گوناگونی است که هرگز دارای حکم یکسانی نیست. در هر عقبه ای از عقبات آن حکمی وجود دارد و تصفیه حسابی.

تمام مراحل گذشته به منزله مقدمه و مدخلی است برای این مرحله و به دلیل همین که هدف نهایی آفرینش آنجا است، مشاهده می شود که تمام پیامبران الهی به ویژه خاتم آنها در کتابهای آسمانی به ویژه مهمترین آنها (قرآن) این همه نسبت به قیامت سفارش و تأکید می کنند و آن را از اصول اساسی دعوت خود قرار داده اند.

تا کنون دو مرحله عمده از بحث را طی کرده ایم (با صرف نظر از عالم ذر و مباحث مربوط به آن): دنیا و برزخ.البته در حرکت تکاملی بشرقبل از قیامت نقاط عطف مهمی وجود دارد که نباید از آنها غفلت کرد.آن نقاط عطف عبارتند از اول: ظهور حضرت مهدی علیه السلام که در آن دوره سرعت سیر بشر به سوی تکامل بسیار زیاد می شود و در دوران ظهور بشر ره صدساله را یک شبه طی می کند. دوم: دوران رجعت که برخی از انسانها به دنیا برمی گردند و برخی آیات الهی در دنیا ظهور می کند. در این دو نقطه عطف در حقیقت مراتبی از قیامت و ظهورآیات خداوند به وقوع می پیوندد. همچنان که با مرگ برخی آیات الهی ظاهر می گردد و سرانجام ظهور تام آیات الهی و از بین رفتن تمام روابط اعتباری و مقامات و ملاحظات قراردادی و آشکار شدن ملکوت اشیاء و تجلی تام مالکیت حق در قیامت رخ می دهد


اوضاع جهان در استانه ی قیامت چگونه است؟

در آستانه قیامت حوادث عظیمی رخ می دهد که برای هیچکس جز خدای تعالی قابل تصور و ادراک نیست. اما زمان قیامت چه وقت است؟ جز خداوند هیچکس نمی داند. اما آنچه از قرآن کریم و روایات اهل بیت علیهم السلام استفاده می شود این است که این حادثه به صورت ناگهانی رخ می دهد.

مردم بارها از پیامبر در باره این حادثه عظیم پرسیدند.قرآن کریم در پاسخ علم هنگام وقوع، این هنگامه وحشتناک را مخصوص ذات اقدس الهی دانسته و می فرماید: درباره ساعت قیامت از تو می پرسند که هنگام وقوع آن چه وقت است؟ بگو:«علم آن تنها نزد پروردگار من است و بر هیچکس جز او آشکار نمی شود، این امربرآسمانها و زمین سنگین است .برشما وارد نمی شود مگر به طور ناگهانی.» از تو می پرسند گویی تو آن را می دانی، بگو:«تنها علم آن نزد خداست ولیکن اکثر مردم آن را نمی دانند.» (اعراف: 187)

هرچند زمان قیامت بر کسی معلوم نیست و بر همه جز خدای تعالی پوشیده است اما قرآن کریم و روایات علائمی برای آن بیان فرموده اند که خواهد آمد. این حادثه عظیم به طور ناگهانی و با یک صیحه عظیم شروع می شود که در پی آن همه اهل زمین می میرند. «می گویند این وعده وقوع قیامت کی می باشد اگر شما راستگو هستید؟ آنها منتظر نیستند مگر صیحه واحدی که آنها را درحالی فرا می گیرد که با یکدیگردر حال ستیزه هستند.با یک مرگ ناگهانی و سریع همه می میرند.پس نمی توانند سفارش وتوصیه ای نمایند و نه می توانند به سوی اهل وخانواده خود برگردند.» (یس:48 تا 50)

در روایات از رسول گرامی اسلام نقل شده است که فرمود:«قیامت قیام می کند درحالی که دو نفر لباس وپارچه ای گشوده و مشغول معامله اند وپیش از آنکه آن را جمع کنند قیامت شروع می شود و همچنین انسان لقمه ای را برداشته وبه سوی دهان می برد اما هنوز لقمه به دهانش نرسیده که قیامت برپا می شود و شخصی مشغول آماده کردن حوض آب است تا چارپایان خود را اب دهد اما قبل از آنکه دام خود را سیراب کند قیامت قیام کرده است.(مجمع البیان)




:: مرتبط با: قیامت , امام زمان (عج) ,
:: برچسب‌ها: عالم قیامت کجاست؟ , قیامت در چه مکانی به وقوع می پیوندد , عالم قیامت , اخرین منزل انسان , قیامت صغرا , قیامت کبرا , قیامت کبرا در برابر قیامت صغرا مرگ نام گرفته , اوضاع جهان در استانه ی قیامت چگونه است؟ , مردم در هنگام قیامت چه می کنند , وحشت مردم در روز قیامت , امام زمان , امام زمان کی ظهور می کند , امام عصر , 313ستاره , ام ابیها ,
تاریخ انتشار : سه شنبه 19 دی 1391 | نظرات ()



قالب بلاگفا

قالب وبلاگ

purchase vpn

بازی اندروید

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات